HCV - p/c przeciw HCV (WZW typu C)
- MATERIAŁ
- Krew
- ORIENTACYJNY CZAS WYNIKU
- 1 dzieńTermin jest orientacyjny i może zależeć od punktu pobrań.
- PARAMETRY
- 1
- REALIZACJA
- punkt pobrań · 600+ w Polsce
Oznaczenie pokazuje, czy we krwi są przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C (anty-HCV). To podstawowe badanie przesiewowe w kierunku zakażenia HCV – wirusa, który przenosi się przez krew, m.in. podczas zabiegów medycznych i kosmetycznych z nieodpowiednio wyjałowionym sprzętem, tatuowania, przy wspólnym używaniu igieł, rzadziej drogą płciową i z matki na dziecko.
Zakażenie HCV przez wiele lat zwykle przebiega bezobjawowo, a nieleczone może prowadzić do marskości i raka wątroby. Szacuje się, że wiele osób zakażonych w Polsce o tym nie wie. Dlatego polscy eksperci zalecają, by każda dorosła osoba przynajmniej raz w życiu wykonała badanie anty-HCV – szczególnie osoby po zabiegach operacyjnych, przetoczeniach krwi przed 1992 r., z podwyższonymi próbami wątrobowymi, kobiety w ciąży i osoby z grup ryzyka.
Wynik ujemny (niereaktywny) zwykle oznacza brak kontaktu z wirusem. Wynik dodatni (reaktywny) oznacza kontakt z wirusem, ale nie rozstrzyga, czy zakażenie trwa: część osób samoistnie pozbywa się wirusa, a po wyleczeniu przeciwciała pozostają. Aktywne zakażenie potwierdza badanie HCV RNA.
Więcej informacji
Co oznacza wynik anty-HCV niereaktywny?
Że we krwi nie stwierdzono przeciwciał przeciw HCV – zwykle oznacza to brak zakażenia. Wyjątkiem jest bardzo świeże zakażenie: przeciwciała pojawiają się najczęściej po 8–12 tygodniach od kontaktu z wirusem, a u osób z obniżoną odpornością mogą się nie wytworzyć. Po ryzykownej sytuacji badanie powtarza się po kilku miesiącach.
Co oznacza wynik reaktywny (dodatni)?
Że organizm zetknął się z wirusem HCV. Nie wiadomo jednak, czy zakażenie trwa – może być przebyte i samoistnie wyleczone albo wyleczone lekami. Dlatego wynik dodatni wymaga badania HCV RNA, które wykazuje obecność wirusa, i konsultacji z lekarzem chorób zakaźnych lub hepatologiem.
Jak można się zarazić HCV?
Przez kontakt z zakażoną krwią: podczas zabiegów medycznych, stomatologicznych i kosmetycznych z niejałowym sprzętem, tatuażu, piercingu, przy wspólnym używaniu igieł, maszynek do golenia czy szczoteczek do zębów. Rzadziej – drogą płciową i z matki na dziecko w czasie porodu. HCV nie przenosi się przez dotyk, pocałunek, wspólne naczynia czy kaszel.
Czy wirus HCV jest groźny?
Przewlekłe zakażenie przez lata może prowadzić do włóknienia i marskości wątroby, a u części chorych do raka wątrobowokomórkowego. Postęp jest zwykle powolny i przez długi czas bezobjawowy.
Czy organizm sam zwalczy HCV?
Mniej więcej u co czwartej osoby wirus zostaje usunięty samoistnie w pierwszych miesiącach po zakażeniu. U pozostałych zakażenie przechodzi w przewlekłe.
Kto powinien zrobić badanie anty-HCV?
• każda dorosła osoba przynajmniej raz w życiu,
• osoby po operacjach, transfuzjach (szczególnie przed 1992 r.), dializach,
• osoby z podwyższonymi próbami wątrobowymi,
• kobiety w ciąży,
• osoby z tatuażami wykonanymi w niepewnych warunkach, przyjmujące narkotyki dożylnie,
• partnerzy i domownicy osób zakażonych, osoby zakażone HIV lub HBV.
Jak przygotować się do badania?
Szczegóły znajdziesz w sekcji „Przygotowanie do badania”. Badanie nie wymaga skierowania; wynik dotyczy wyłącznie Ciebie i jest poufny.
Jak czytać wynik?
Wynik podaje się jako reaktywny albo niereaktywny, czasem z indeksem liczbowym. Niereaktywny zwykle oznacza brak kontaktu z wirusem, jeśli od ryzykownej sytuacji minęło kilka miesięcy. Reaktywny wymaga badania HCV RNA i konsultacji z lekarzem chorób zakaźnych lub hepatologiem.
Badania powiązane z badaniem HCV – przeciwciała anty-HCV (WZW typu C)
• Pakiet wirusowe zapalenie wątroby: HBV i HCV razem.
• Pakiet wątrobowy podstawowy: próby wątrobowe w jednym zamówieniu.
• HCV RNA: potwierdzenie aktywnego zakażenia.
• HBsAg: badanie w kierunku WZW typu B.
• ALT: ocena stanu wątroby.
• Anty-HBs: odporność po szczepieniu lub przebytym WZW B.
• HIV – test przesiewowy: test 4. generacji: przeciwciała i antygen p24.
• Anty-HBe: przeciwciała oceniane w przewlekłym WZW B.
• Antygen HBe: marker aktywnego namnażania wirusa WZW B.
• Anty-HBc IgM: przeciwciała typowe dla świeżego zakażenia HBV.
• Anty-HBc total: ślad kontaktu z wirusem WZW B, niezależny od szczepienia.
• Kiła – test przesiewowy WR: podstawowe badanie krwi w kierunku kiły.
• HBV DNA (PCR): materiał genetyczny wirusa WZW B we krwi.
Przygotowanie do badania
- udaj się na pobranie w godzinach porannych
- bądź na czczo, czyli minimum 8-12 godzin po ostatnim posiłku
- po całonocnym wypoczynku
- Rytm dobowy. Najlepiej rano, między 7:00 a 10:00 — wiele parametrów zmienia się w ciągu dnia.
- Dzień wcześniej. Unikaj intensywnego wysiłku, alkoholu i obfitych, tłustych posiłków.
- Przed pobraniem. Wypij szklankę wody i odpocznij kilka minut na miejscu.
Przed wizytą sprawdź aktualne zalecenia przekazane przez laboratorium. Jeśli przyjmujesz leki lub masz szczególne wskazania, skonsultuj przygotowanie z lekarzem.
Po badaniu
Chcesz lepiej zrozumieć wynik? Laboratorium oferuje płatne usługi specjalistów:
Strefa wiedzy
Dowiedz się więcej o badaniach i profilaktyce.
Przejdź do Strefy wiedzy
