Glin
- MATERIAŁ
- Krew
- ORIENTACYJNY CZAS WYNIKU
- 10 dniTermin jest orientacyjny i może zależeć od punktu pobrań.
- PARAMETRY
- 1
- REALIZACJA
- punkt pobrań · 600+ w Polsce
Glin, czyli aluminium, to jeden z najbardziej rozpowszechnionych metali w środowisku. Trafia do organizmu z żywnością, wodą, niektórymi lekami (np. zobojętniającymi kwas solny) i kosmetykami, a także z powietrzem w miejscach pracy. Zdrowe nerki sprawnie go wydalają, dlatego u większości osób nie gromadzi się w szkodliwych ilościach.
Badanie oznacza stężenie glinu we krwi. Ma ono uzasadnienie przede wszystkim w dwóch sytuacjach. Pierwsza to przewlekła niewydolność nerek i dializoterapia – glin może się wtedy odkładać w kościach i mózgu, dlatego u dializowanych kontroluje się go okresowo. Druga to narażenie zawodowe na pyły i dymy glinu, np. w hutnictwie, spawalnictwie, przemyśle lotniczym czy samochodowym – wtedy badanie wykonuje się często razem z glinem w moczu.
Glin jest wszechobecny, więc próbkę łatwo zanieczyścić – badanie wymaga specjalnej probówki, a materiał pobiera się tylko od poniedziałku do środy. Przed wizytą trzeba skontaktować się z punktem pobrań.
Więcej informacji
Czy glin to aluminium?
Tak, to ten sam pierwiastek – „glin” to nazwa polska, „aluminium” – łacińska i potoczna.
W jakich lekach jest glin?
Między innymi w niektórych lekach zobojętniających kwas solny, lekach osłaniających błonę śluzową żołądka i dawnych lekach wiążących fosforany u chorych na nerki. Glin występuje też w części szczepionek jako adiuwant – w ilościach, które zdrowe nerki bez trudu wydalają.
Kto powinien zbadać glin we krwi?
• osoby z przewlekłą niewydolnością nerek, zwłaszcza dializowane,
• pracownicy narażeni na pyły i dymy glinu (hutnictwo, spawanie, szlifowanie, przemysł lotniczy),
• osoby długo przyjmujące duże dawki leków zawierających glin – według decyzji lekarza.
Czym różni się badanie glinu we krwi i w moczu?
Krew odzwierciedla bieżące stężenie, a mocz – to, ile glinu organizm wydala. Przy narażeniu zawodowym często bada się oba materiały. U chorych dializowanych podstawą jest badanie krwi.
Jak przygotować się do badania?
Nie trzeba być na czczo, ale przed wizytą skontaktuj się z punktem pobrań – materiał pobiera się tylko od poniedziałku do środy. Szczegóły znajdziesz w sekcji „Przygotowanie do badania”.
Badania powiązane z badaniem Glin (aluminium) we krwi
• Pakiet metale ciężkie – podstawowy: ocena narażenia na metale.
• Pakiet metale ciężkie rozszerzony: szerszy panel metali we krwi i moczu.
• Pakiet nerkowy: podstawowe parametry pracy nerek.
• Pakiet zatrucia ołowiem: ołów we krwi i parametry towarzyszące.
• Pakiet nerkowy (ALAB): parametry krwi i moczu oceniające nerki.
• Pakiet środowisko pracy: badania przy narażeniu zawodowym.
• Glin w moczu: wydalanie glinu z moczem.
• Kreatynina: ocena pracy nerek, które wydalają glin.
• Fosfataza alkaliczna: enzym związany z przebudową kości.
• Morfologia krwi: ogólna ocena krwi.
Przygotowanie do badania
- możesz iść na pobranie w ciągu dnia, nie musisz być na czczo. Unikaj pobrania materiału po obfitym posiłku
- na około 30 min. przed pobraniem wypij szklankę wody (250ml)
- przed pobraniem postaraj się odpocząć przez ok. 15 minut
- Rytm dobowy. Najlepiej rano, między 7:00 a 10:00 — wiele parametrów zmienia się w ciągu dnia.
- Dzień wcześniej. Unikaj intensywnego wysiłku, alkoholu i obfitych, tłustych posiłków.
- Przed pobraniem. Wypij szklankę wody i odpocznij kilka minut na miejscu.
Przed wizytą sprawdź aktualne zalecenia przekazane przez laboratorium. Jeśli przyjmujesz leki lub masz szczególne wskazania, skonsultuj przygotowanie z lekarzem.
Po badaniu
Chcesz lepiej zrozumieć wynik? Laboratorium oferuje płatne usługi specjalistów:
Strefa wiedzy
Dowiedz się więcej o badaniach i profilaktyce.
Przejdź do Strefy wiedzy
